Het geheim van Hinojos

Aan de Spaanse kant van de grens met Portugal ligt een enorm natuurgebied, de Doñana. Al maanden kijkt Dorine er naar uit om hier een paar dagen door te brengen. En nu is het dan zo ver.

De weg er naar toe lijkt van Cubaanse makelij. Dat wil zeggen, het is een ramp (althans het laatste stuk). Gaten in de weg waarop een tandarts verliefd zou worden. Maximum verantwoorde snelheid 30 km per uur vanwege de drempels en ter tijdige vermijding van de gaten, want je wilt toch nog wel een paar schokbrekers overhouden. Maar onderweg geniet je al van de gracieuze natuur. 

De camping Huttopia ligt - op één plaatsje na - 11 km van de bewoonde wereld af. De sfeer is heel relaxed en natuurlijk, bijna op het serene af. Een prima plek om bij te komen, je rust weer te hervinden en wandelingen te maken. 

De vaste huisjes hier hebben de vorm van een Pipowagen. Die passen zich wonderwel aan aan de natuur.

De camping afficieert zichzelf met winkel en restaurant. Eh ..... ja, ..... eh, ..... de winkel bestaat uit een paar rekjes met locale spulletjes, en in het restaurant kun je weliswaar ontbijten, maar lunch en avondeten zit er niet in. Daar hadden we ons toch iets anders bij voorgesteld. Want hierdoor moet je toch weer even de bewoonde wereld in.

Op de aankomstdag zijn we nog self-supporting, maar de tweede dag gaan we toch maar eens op onderzoek uit richting het enige dorpje hier in de buurt, Hinojos.

Meteen bij de ingang van het dorp komen we een soort wegrestaurant tegen waar ze gelukkig Tinto de Verano hebben en ook lekkere lunchgerechten. Dat is alvast binnen.

Na de lunch oppert Dorine om ook de rest van het dorp even te bekijken. Wat mij betreft prima: Ik verwacht niet meer dan nog drie huizen, en wellicht nog twee koeien en een verroeste badkuip. Maar hoe fout kan mijn verwachting zijn? Het heeft een kilometer lange wandelboulevard waaraan allemaal witte huizen liggen. Een soort Thorn dus, maar wel veel groter. En die witte huizen kosten ook niet niks!

Heel veel huizen zijn hier versierd met plakaten waar de religieusiteit van afdruipt. Maar op de een of andere manier past dat hier wel.

We gaan op zoek naar het centrale plein dat in elk dorp bestaat, en meestal Plaza de Armas of Plaza Major heet. We vinden het, en hier heet het Plaza de España. Een werkelijk prachtig plein met een majestueus kerkgebouw. 

Alleen het vreemde is, er is helemaal niemand. We hebben er een uur op een bankje gezeten en als we in die tijd twee mensen hebben gezien, is het veel. Om twee uur 's middags! Ja ik weet ook wel dat de Spanjaarden rond die tijd lunchen of siësta houden. Maar helemaal niemand op het belangrijkste plein?

Wel ligt er een reuzegroot schaakbord. Maar daar speelt niemand op. Het "bord" heeft 17x11 vlakken. Beetje moeilijk spelen.

Plotseling wordt onze rust wreed verstoord. We treffen het volgende bord op de muur aan het begin van een straat.

Hier staat met zoveel woorden: Welkom in de Santiago-straat. Hier woont de moeder van God. Mijn wereldbeeld stort in! De Maagd Maria woont hier?? Ik ga ervan uit dat de gemeente niet liegt. De meerderheid van de populatie zal hier echt zwaar katholiek zijn. En die mogen niet jokken. Minstens een dagelijkse zonde, misschien bij veel recidive wel een doodzonde. Dat los je zomaar niet op met een biecht en een penitentie van twee Onzevaders en twee Weesgegroeten. Dus het moet wel kloppen.

Maar hoe zit dat dan met Maria? Is ze toch niet overleden? En vierde ik in mijn jeugd op 15 augustus dus voor niets MariaTenHemelOpneming? Ik wist niet beter dan dat ze in de hemel was, gezeten aan de rechterhand van God zelf. 

Ik heb Google er even op na geslagen en het blijkt dat dit voorvermelde standpunt sinds de 9e eeuw vooral in Europa - en dan met name in Nederland - wordt aangehangen. In het Nabije Oosten wordt toch meer gedacht dat ze gewoon is overleden en is begraven naast haar ouders in de Tuin van Getsemane in Jerusalem.

Mensen, mijn geloof wankelt! Ze woont hier in Spanje in het dorp Hinojos in de Santiago-straat! Waarom wisten we dat niet eerder? En in welk huis woont ze dan? We lopen de straat twee keer op en neer, maar kunnen nergens een aanwijzing ontdekken. Ja, ze woont hier natuurlijk anoniem, dat begrijp ik ook wel weer. Anders komen hier hordes toeristen op af en moet ze de hele dag handtekeningen uitdelen. En genieten van de walm van friet en pizza's. Nou, dan zat ik toch ook liever aan de rechterhand van God in de hemel.

Nou ja, er staat wel een kerk in de straat. Zou dat dan haar woonadres zijn?

Maar daar valt toch niet in te wonen? Geen bed, geen badkuip, geen keuken ..... En niet eens een toilet ..... zoiets kun je Maria toch niet aandoen? Nee, ze woont vast anoniem.

Zou Maria ook wel eens op vakantie gaan? Ik zou haar aanraden om in dat geval eens naar Jerusalem te reizen. Kan ze haar eigen graf bezoeken. Lijkt me toch een vreemd dilemma. Zoiets als "wat was er voor het begin van het heelal?" Kom je ook niet uit. 

En zou Maria hier ook een toelage van het gemeentebestuur krijgen? Want je kan toch niet alleen leven van hosties en miswijn. Hoewel, haar zoon kon toch van een paar broden en vissen een heleboel broden en vissen maken ..... Die gave moet hij genetisch gezien toch van Maria of Jozef hebben overgehouden. Of van die Engel, maar daar geloof ik persoonlijk niet zo in. En Jozef was toch ook maar een eenvoudige timmerman .....

Ik geloof dat ik de tijd die we in de Doñana hebben, maar eens ga gebruiken om deze complexe puzzel goed door te denken.