Vung Tau

31 maart 2019 - Vung Tau, Vietnam

Vandaag rijden we weer terug van Can Tho naar Saigon. En zowaar weer met de Futabus. Dit keer nemen we zonder enige discussie de Sleeping bus. Want dat is de vorige keer uiteindelijk toch wel goed bevallen. We moeten naar Saigon terug, want dat is de enige manier om door te kunnen reizen naar Vung Tau, onze volgende bestemming.

Futabus is toch wel een bijzondere club. Want we worden stipt drie kwartier voor aanvang van de rit vanaf ons hotel opgehaald door de groepstaxi van die onderneming. Zit allemaal bij de prijs in begrepen. En die was al bespottelijk laag. Twee keer vijf euro voor een bustocht van drie en half uur. Kijk, dat noem ik nou nog eens service. Kun je je van de NS toch niet voorstellen? Kan natuurlijk ook niet, want die zou daarmee binnen de kortste keren failliet zijn.

De bus is dit keer een nieuwe. Alles ziet er spic en span uit. Goeie veiligheidsgordels ook! Ditmaal liggen (!) we begane grond. Dorine weer aan het raam. Ik in het middenpad. Ze hebben hier in Vietnam goed begrepen dat vrouwen van nature wat nieuwsgieriger zijn aangelegd dan mannen.

187. Dorine in sleeping bus 188.Mijn uitzicht in sleeping bus

De busreis verloopt via dezelfde routines als de vorige keer. Dus alweer de schoenen uit in de bus. En we krijgen een gratis flesje water, plus een citroendoekje om je handen mee op te frissen.

Halverwege de reis is er een sanitaire stop die wij gebruiken om iets van eten te bemachtigen. De keus valt ditmaal op een bananenkoek. Nou ja, koek, het zijn eigenlijk schijfjes banaan die in knapperig deeg zijn gebakken. Het smaakt zelfs uitgesproken lekker.

189.bananenkoek

De reis verloopt verder zonder enige complicatie en bij ons oorspronkelijke hotel worden we weer allerhartelijkst ontvangen door receptioniste Jenny. Alsof we verloren zonen zijn die eindelijk de weg naar het thuisfront weer hebben gevonden.

's Avonds gaan we nog even wat eten op de markt.

190.eten op de markt

Ik zie een verleidelijk aanbod van een dim-sum-combo en besluit daarvoor te gaan. Is weliswaar Chinees en dus geen Vietnamees voedsel, maar who cares? Thuis eten we toch ook wel eens bij de Chinees?

191.Dim sum

Dorine houdt het op een paar spring rolls. Geen idee wat het is, maar zij vindt het lekker .....

192.Spring rolls

Vervolgens besluiten we om nog even te gaan kijken in het uitgaansgebied. Zien of we daar iets van de actie mee krijgen. Het eerste dat daar opvalt is de geweldig lawaaierige drukte. Er is bijna geen doorkomen aan.

201.Saigon uitgaansdrukte.5 200.Saigon uitgaansdrukte.4 198.Saigon uitgaansdrukte.3 197.Saigon uitgaansdrukte.2 193.Saigon uitgaan.1

In Vietnam is prostitutie officieel verboden. Maar als het niet al te openlijk gebeurt, knijpt de overheid een oogje toe. En daarom zijn de rokjes van de meiden bij de massagesalons, kappers en nagelstudio's toch echt wel aan de opvallend korte kant.

194. Nachtvlinders.1 199.Saigon, nachtvlinder met bewakers 195.Nachtvlinders.2 

203.Saigon, club 

Maar het is voor ons te druk, schel en lawaaierig om het daar lang leuk te vinden. We maken het dan ook niet laat.

De volgende ochtend gaan we eerst nog even ontbijten bij de bakker. Daarvoor moeten we het park oversteken. En dat blijkt bezaaid met duizenden feestelijk geklede schoolkinderen.

208.Schoolkinderen

207.Schoolkinderen.2

205.Schoolkinderen.3

Aan een docent vragen we of hij Engels spreekt. Yes, dat doet hij. Okay. Dus: Wat is er hier aan de hand? Eh, yeah, eh, school, eh, school eh eh children eh happy. Ja, okay. We begrijpen het al. Schoolfeestje van kinderen. Daar waren we nog niet op gekomen. 

Maar kennelijk mag ook op zo'n kinderfeest het educatieve element niet ontbreken. En je kan kinderen niet vroeg genoeg bijbrengen dat de macht toch echt uit de loop van een geweer komt. Nou ja, kanon is ook goed.

206.Schoolkinderen in het gelid 204.Speeltank

Na het ontbijt reizen we door naar Vung Tau. De keus is om dat te doen met de bus of met een boot. We besluiten de ferry te nemen. Want dat lijkt ons wel zo leuk. Duurt twee uur. Bovendien geldt daarbij voor mensen boven de 62 een korting van 33% op de prijs! Geen idee waarom dat is. Want we nemen toch evenveel plaats in, zou je zeggen ..... 

Saigon ligt eigenlijk een heel stuk landinwaarts. Maar er is een uitermate brede waterweg die de stad met de kust verbindt. En daar ligt dus Vung Tau. Moet een spectaculair landschap hebben. We zijn benieuwd. 

De ferry blijkt niet zomaar een soort veerboot te zijn. Ik schat dat hij vaart met een snelheid van minstens 60 km per uur. Het is dus eigenlijk een speedferry. Tijdens deze vaart wordt er dus zo'n 120 km afgelegd. Nu begrijpen we ook waarom de bus er drie uur over zou doen .....

Onderweg is van het fabelachtige landschap nog niet veel te merken. We zien water omzoomd met groen.

227.Speedferry 

210. Speedferry

Ook passeren we een brug in aanbouw. Even waan ik me in Genua, maar nee, deze is nog helemaal nieuw.

209.Brug in aanbouw

Na aankomst in Vung Tau blijkt ons hotel ook aan de kust te liggen. Alleen de straat scheidt ons van de zee. En het heeft nog een balkon ook.

212. Uitzicht hotelkamer

211. Balkon van hotelkamer 

In onze hele straat heeft elk café of restaurant rijen van ligstoelen. Dat is kennelijk de Vietnamese manier om van het strand te genieten. Dat is waarschijnlijk ook wel logisch want de waterkant bestaat hier slechts uit een smal reepje rotsen.

213. Strandstoelen

Ook is er naast ons hotel een massagesalon. Je wordt wel hartelijk begroet, maar daarna wordt het pijnlijk .....

214. Massagesalon

Vervolgens gaan we op zoek naar het beloofde "spectacular landscape". Maar die vinden we niet. Toegegeven, het plaatje van de bootjes in de baai tegen de achtergrond van de berg oogt aardig, maar je kunt ook overdrijven .....

215.Stunning landscape

228.Bootjes in de baai

Geen nood, er zijn hier nog meer bezienswaardigheden. En wij komen daarnaast in elke plaats wel interessante dingen tegen die ons opvallen en waar we onze ogen bij uitkijken.. Wat bijvoorbeeld te denken van dit electriciteitswerk?

216. Electriciteit 

Of deze man op zijn brommer?

232.Kumquats

Dorine heeft in haar reisinformatie ontdekt dat er in deze stad een Walvistempel uit1820 moet zijn die de status heeft van zoiets als een rijksmonument. Daar moeten we natuurlijk meer van weten.

Onderweg lonkt ons ook nog een andere tempel tegemoet.

Maar nee, we willen nu toch echt eerst de walvissen gaan vereren. Met een bezoek.

217.Walvistempel 220.Walvis 

218 Dorine bij walvis

221. Walvistempel 

222.Walvistempel 

219. Walvisplateau 229.Draakje op het dak 

De walvis is in Vietnam een zeer geëerd dier. Hij doet mensen geen kwaad. In tegendeel, hij wordt geacht de kwelgeesten uit zee op afstand te houden en daardoor ook de mens daartegen  te beschermen. Daarom is er ter verering een groot tempelcomplex voor dit dier gebouwd. Het is trouwens ook zo dat als er op het strand een dode walvis aanspoelt, deze om dezelfde redenen daar met enig ceremonieel wordt begraven. Het verhaal van Jonas is hier daarentegen totaal niet bekend.

Na de tempel is het tijd voor de inwendige mens. En we belanden in een mierzoete lunchroom. Allemaal pasteltinten rose en lichtblauw. Ook de muzak die er ten gehore wordt gebracht  -  dat is trouwens overal waar men hier probeert om het de toeristen naar de zin te maken  -  is dermate netjes, correct, zuiver en zoet, dat het glazuur zowat van je tanden springt. Niet om aan te horen. En we moeten bij binnenkomst ook nog onze schoenen uittrekken .....

224.lunchroom 

225.Lamp van lunchroom

Maar de koffie met passievruchtentaart smaakt daarentegen werkelijk voortreffelijk. En dat maakt alles weer goed.

Op de terugweg belanden we bij toeval op een grote vismarkt. Zomaar midden in de stad. De plaatjes variëren van keurige stapels goed gesorteerde visfilétjes tot onsmakelijk uitziende hopen vis van onbekende allure en nog levende, krioelende reuzegarnalen. En die liggen niet eens in het water ..... We kijken onze ogen uit.

231.Vismarkt 

230.Vismarkt

Als we weer terug komen op de weg van ons hotel, blijkt dat de zeekant  -  die wordt gevormd door een opstaande gemarmerde rand van bijna een meter breed  -  in bezit genomen is door veel groepjes mensen. Geen wonder, zowel het zeewater als de frisse zeewind brengt verkoeling. De temperatuur is ook ver in de avond nog ruimschoots boven de dertig graden ......

226.Kade

De mensen doen hier van alles. Natuurlijk heb je de romantische stelletjes. Maar ook vind je hier hele gezinnen die lekker zitten te picknicken. En mensen die met een biertje in de hand op hun tablet TV zitten te kijken. Ach ja, je moet wat als het thuis niet uit te houden is van de hitte. Gelukkig heeft onze kamer airco .....

Foto’s

2 Reacties

  1. Jo:
    31 maart 2019
    die rokjes van die Vietnamese meisjes zijn net zo kort als die van de 14 of 15 jarige meisjes in Bangkok Zef. Leuk verhaal weer!
  2. Zef:
    31 maart 2019
    Nou ja, het gaat natuurlijk om de intentie waarmee .....