Van Lima naar Trujillo.

8 juli 2016 - Trujillo, Peru

Na een paar dagen Lima om de jetlag te absorberen, is het tijd om verder te trekken. Ons eerste reisdoel is Trujillo, de tweede stad van Peru, gelegen op zo'n 600 kilometer ten noorden van Lima. Ook aan de kust. 

Dat betekent een busreis van zo'n 10 uur. Vermoeiend, maar ja, daar zullen we aan moeten wennen, want dat zal op deze reis wel vaker aan de orde zijn.

De kuststreek van Peru is dorre woestijn. Op de voorhand schept dat weinig verwachtingen, zeker als je hoort dat de Chinezen veel van die grond hebben gekocht om er delfstoffen uit de bodem te halen. Peru is nu eenmaal rijk aan allerlei natuurlijke grondstoffen als olie en ijzererts. 

Maar wat schetst onze verbazing als wij onderweg worden getrakteerd op de meest mooie woestijnplaatjes. De ene oh volgt op de andere ah. 

Landschap.1      

Onderweg hebben we uitgebreid de tijd om wat filosofisch getinte gesprekken te voeren met elkaar. Zo vraagt Dorine me onder meer wat mij motiveert om zoveel tijd in ons reisblog te steken. En na ampele  discussie kom ik er achter dat dat eigenlijk drie gronden heeft. In de eerste plaats vind ik het leuk om onze familieleden, vrienden en vriendinnen, en geïnteresseerden te informeren.

De tweede reden is de documentatie "voor later", want als de reis achter de rug is,  is er uiteindelijk heel gemakkelijk een reisboek van te maken.

En last but certainly not least helpt het mij bij de verwerking van alle gevoelens en indrukken. Door ze op te schrijven en te fotograferen komen ze buiten mij te liggen, en kan ik ze daardoor in mijn hoofd wat gemakkelijker ordenen en los laten. Dat geeft weer ruimte voor nieuwe impressies.

En een tweede gespreksonderwerp betreft de vraag of het reizen zoals we nu doen, verschilt van vakantie houden. En het antwoord is heel duidelijk ja. De dynamiek is volkomen anders. Op vakantie verlaat je tijdelijk je huis, reis je naar je vakantieplek,  doet daar waarvoor je gekomen was, en gaat weer terug naar je eigen huis. Die laatste schakel hebben we nu niet. Het gevolg is dat we op elke plek waar we komen, we wat meer tijd in moeten ruimen voor "huiselijkheid". En dat vertraagt het tempo waarin we onze dingetjes doen. Bovendien hebben we niet het gevoel een echt reisdoel te hebben. De kunst is om een goede balans te vinden tussen toerisme, transport en huiselijkheid. En we merken dat die balans nog moet groeien.

Halverwege de rit stoppen we bij een "wegrestaurant" omdat niet alleen de spirituele maar ook de inwendige mens de nodige aandacht behoeft. Restaurant is een groot woord. Het zijn vier muren met wat golfplaten er op. Bij de hoeken en randen kijk je recht tegen de buitenlucht aan.

Onze keus valt op Lomo Saltado. Reepjes rundvlees met gebakken ui, paprika en nog wat onbestemde groenten. Plus rijst en frites. Het feit dat alles gebakken is, maakt dat we tot op heden nog geen last hebben gehad van eh .... Montezuma's Revenge. Maar die zullen we ongetwijfeld nooit compleet kunnen ontlopen.

In het restaurantje bestellen we dus beiden Lomo Saltado en cola. De bestelling wordt opgenomen en doorgegeven. De Lomo komt al snel, maar de cola blijft uit. Als we na enige tijd daarover reclameren,  komt het hoge woord er eindelijk uit:

"Cola hebben we niet. Alleen Inca Cola." Iedereen die vroeger in zijn leven gele Exota-limonade heeft gedronken, weet wat ik nu bedoel: Dat dus nooit!

"Dan maar water." "Gekoeld of ongekoeld?" "Doe maar ongekoeld" "Hebben we niet." "Nou, dan breng je het toch gekoeld?" "Okay." En ondertussen kijken wij elkaar aan of we het in Cuzco horen donderen ....

Kortom het was een vermoeiende maar zeker ook amusante en mooie reis, die eindigde op een vriendelijk Airbnb-adres.

1 Reactie

  1. Daphne Van Straaten:
    9 juli 2016
    Lieve avonturiers,
    Heerlijk om al mee te mogen genieten van jullie start en Zef wat schrijf je leuk! Breda-Schiphol-Lima-je 'huis'- de eerste busreis, grandioos! Ik begrijp de drie beweegredenen heel goed, met nog een groot avontuur en reis in het vooruitschiet, wordt je laatste reden een hele dikke pil
    Ik kijk nu al uit naar jullie nieuwe verslag.
    Lfs,
    Daphne