Danang

12 april 2019 - Da Nâng, Vietnam

Van het gezellige Hoi An naar de grote stad Danang is maar een klein stukje. We doen het met de taxi, omdat we dan onderweg nog even kunnen stoppen bij het tempelcomplex van de Marble Mountains.

372.Marble Mountains 373.Tempelcomplex

Hier wordt marmer gewonnen, en dat is ook duidelijk te zien. Tegenover de berg met het tempelcomplex bevinden zich een aantal marmerfabriekjes waar van alles en nog wat met die grondstof wordt geproduceerd. 

377.Marmerwinkels

De Cham-tempels zijn indrukwekkend en liggen mooi verscholen in de natuur. De moeite waard om het te bezoeken. Maar met tempels is het tegelijk zoiets van: Je moet er niet teveel van zien binnen een te kort tijdsbestek. Want op een gegeven moment geloof je het dan wel.

376.Tempelcomplex375.Tempelcomplex374.Tempelcomplex387. Vrouwelijke Boedha

Na een uur rijden we weer door naar Danang. In de tijd van de Vietnam-oorlog was hier het grootste Amerikaanse garnizoen gevestigd. Maar daar is nu niets meer van te merken. Het is nu een drukke havenstad met wat meer binnenlands een wat groezelig centrum, en met aan de kust een boulevard met veel wolkenkrabbers aan moderne hotels.

381.Danang by night 378.Vissersvloot

Als we aankomen in de straat waar ons hotelletje moet zijn, ontstaan er wat problemen. Het heeft huisnummer 30. De benummering springt van 24 naar 36 met daartussen alleen een gapend gat van een bouwterrein. Wij springen de auto uit in de hoop iemand te treffen die Engels spreekt en ons iets wijzer kan maken, maar vergeefs. Engels wordt er in deze straat niet gesproken.

Dus gaat de taxichauffeur het proberen. Maar die komt er ook niet uit. In arren moede rijden we de straat wat verder in, en ontdekken we plotseling wat verderop een nieuw nummer 28. Maar helaas, dat wordt gevolgd door een roestige garage en daarna weer te hoge nummers.

What to do? Maar weer eens terug rijden naar het begin van de weg en nog maar eens goed om ons heenkijken. En jawel hoor. Wij vinden nummer 30. Aan de oneven zijde van de straat! 

Het hotelletje lijkt heel klein, maar dat valt uiteindelijk wel mee. Het heeft 31 kamers, verdeeld over acht verdiepingen. Tja, dat is gemiddeld nog geen vier kamers per verdieping ..... Wij zitten op de bovenste verdieping en hebben dus het mooie uitzicht.

379.Danang

's Morgens ontdekken we dat het meegeregelde ontbijt met name bestaat uit Noedelsoep met taugé en stukjes rundvlees. Nou ja, voor een keertje wel lekker, maar ik zie me dat toch niet elke morgen eten. Je zou hier zowaar je bruine boterhammen met kaas nog gaan missen ..... 

384.ontbijt in hotel

Nu is er aan de Westerlingen een kleine concessie gedaan. Je kunt ook gebakken eieren krijgen. Maar ja, er zitten ook een heel aantal Iwans en Igors in dit hotel. Gelukkig liggen die eieren niet standaard in buffetvorm opgediend. Die moet je apart bestellen. Pak van mijn hart!

Overdag zoeken we een impressie van het stadscentrum. De Drakenbrug die je over moet steken om er te komen, vinden we wel vermakelijk.

377.Drakenbrug

Maar voor de rest hoef je er Danang niet voor op te zoeken. 

Wel gaan we nog even naar een spaarbank om onze reservedollars om te wisselen in Viëtnamese Dongen. En omdat de bank die we uiteindelijk vinden, een staatsbank blijkt te zijn, lopen we weer tegen allerlei vermakelijke taferelen op.

In de eerste plaats word je daar als Westerling gezien als een belangrijke klant. Elke employee buigt als een knipmes, en men rent voor je uit om tijdig de deur te kunnen openen en een stoel aan te schuiven.

Vervolgens leg ik uit dat ik 900 dollars in wil wisselen tegen Dongen. Ja, dan moet ik toch even op een andere stoel voor een ander loket gaan zitten. Prima, doen we niet moeilijk over.

Daar leg ik 16 briefjes van 50 en 5 briefjes van 20 dollar op de toonbank. Nou, die van 20 lusten ze niet. Die krijg ik onverrichterzake weer terug. De overige flappen worden vervolgens aan een gedegen onderzoek onderworpen. Eerst worden ze met de hand geteld, en daarna in een telmachine geschoven. Ook die geeft na enig ratelen het getal 18 aan. 

Vervolgens worden de biljetten één voor één gekeurd op watermerken. Een per keurronde. Dus als een zo'n merk op zijn aanwezigheid is bekeken, begint het checken weer van voren af aan. Maar dan voor een ander watermerk. Kennelijk is nog steeds alles goed. Dan gaan de flappen door een soort van black light machine. Ook daar gaat nog niets mis.

De volgende schakel is dat aan elk biljet van twee kanten in de lengterichting wordt getrokken. Kennelijk moet elke flap een bepaalde elasticiteit of stevigheid hebben. En hier gaat het eindelijk fout. Een papier komt niet door de keuring. De stapel van 17 wordt terzijde geschoven en blijkt er alleen nog maar aandacht voor dat ene biljet. 

Natuurlijk gaat de beambte met dat biljet naar een superieur. Veel te link om zelf beslissingen te nemen. De vrouwelijke superieur gaat natuurlijk ook niet over één nacht ijs. Zelfs niet in deze airco-gekoelde ruimte. Dus moeten alle checks nog even persoonlijk door haar worden over gedaan. Maar uiteindelijk wint het gezonde verstand het van de bange voorgevoelens en wordt ook deze flap weer op de stapel van de andere biljetten gelegd. Ze zijn door!

Vervolgens krijg ik een kaartje in de vingers gedrukt met het verzoek om mij daarmee weer bij een ander loket te melden voor de uitbetaling. Tot mijn stomme verbazing bevat dat kaartje niet alleen mijn naam, maar ook de code van mijn aankomstvlucht, mijn vertrekvlucht, de gate waar ik ben aangekomen en het gewicht van mijn rugzak. Alleen mijn pincode weten ze kennelijk nog niet!

379A.Kaartje

De boulevard van Danang is in tegenstelling tot het centrum wel levendig en gezellig.

380.Danang by night

Vanwege de lekkere temperatuur nemen we een hapje en een drankje op het strand en hebben we het reuze naar ons zin.

382.Eten op het strand383.Bijschijnen

De reden dat we een stop in Danang hebben ingelast, ligt niet in de stad zelf, maar net daarbuiten. Er vlakbij is een schiereiland dat een nationaal park is. Het is een stukje regenwoud in zee. Met een heel eigen en unieke flora en fauna. Zo leven er o.m. apen  -  Makaken  -  die alleen op deze plek voor komen.

Voor ons reden genoeg om een bromscooter te huren om het daar eens allemaal te gaan bekijken. En dat huren gaat dan weer uiterst gemakkelijk. Paspoort inleveren, een handtekening zetten en rijden maar. Maar goed, dat is dan ook geen overheid. Dat is partikulier initiatief.

Wat overigens weer wat minder goed geregeld is, is het formaat van de helmen. Die zijn hier One Size Fits All. Maat 58. Maar helaas, zo werkt dat bij ons niet. Mijn hoofd is wat omvangrijk uitgevallen  -  maat 61  -  en Dorine d'r herseninhoud gaat meer over de kwaliteit dan de kwantiteit. Derhalve maat 55. Dat betekent dat ik mijn helm niet goed op mijn hoofd krijg en dat deze er als een soort wiskundeknobbel bovenuit stijgt. Hoezo, veilig?

399.Brommertocht

Tja en Dorine krijgt visioenen van een droogkap. Ook niet echt om te zeggen dat die in staat is om een eerste klap op te vangen. Maar goed, het is nog steeds onze tijd niet, en het verkeer hier is eh ..... nou ja ..... eh ...

De tocht verloopt voorspoedig.

401.Brommertocht

Als we de stad uit zijn, wanen we ons inderdaad in een tropisch regenwoud, en we zien zelfs van dichtbij  -  heel uitzonderlijk  -  een Makaak. En heel veel exotische vlinders.

Onderweg genieten we van de verschillende uitzichten op Danang.

400.Uitzicht op Danang 390.Uitzocht op Danang385.Son Tra386. Uitzicht op Danang

Ook stoppen we nog bij het standbeeld van een vrouwelijke Boedha. Dat is heel uniek, omdat Boedha normaal gesproken als een man wordt afgebeeld. Nou zou het natuurlijk kunnen zijn dat Boedha hier uit de kast is gekomen of toegetreden is tot de lhbt-gemeenschap. Maar dat vermeldt de historie niet.

388. Vr. Boedha398.Vr. Boedha met ramen

389.Vr. Boedha

391.Beide Boedha's

We moeten het dus doen met het simpele feit dat Boedha hier als vrouw is afgebeeld. Punt. Geen antwoord op hoe of waarom. Erg onbevredigend allemaal. Wel is er vervolgens weer een indrukwekkend tempelcomplex bij gebouwd. Eh ... ja ..... Ik krijg zin in een dagelijkse boterham met hagelslag .....

395.Marmeren beelden396.Tempel397.Tempel392.Tempel

's Avonds gaan we nog even eten in een Vietnamees eethuis. Hier tref ik voor de eerste maal iets dat op een loempia lijkt. Nou ja, zo'n beetje dan. In Nederland wil ik die nog wel eens eten. Best wel lekker. En ik had me er voor hier al echt op verheugd. Maar niks van dat alles. Die bestaan hier helemaal niet. 

402. Restaurant403.Loempia's

Er is vast gewoon een linke Vietnamese bootvluchteling geweest, die in de gaten kreeg dat Indonesië een vroegere Nederlandse kolonie is was. En die begreep dat wij daarom wel wat gewend waren geraakt aan Aziatisch voedsel. En toen maar verzonnen heeft dat de Indonesische loempia  -  maar dan in kleinere vorm  -  best wel voor Viëtnamees door zou kunnen gaan. Zoiets dus. Slimme jongens, die Vietnamezen. Of discrimineer ik nu weer?

Foto’s

2 Reacties

  1. Jan:
    12 april 2019
    Hoi reizigers,
    Het meeslepende verhaal weer gelezen; een goed begin van de ochtend hier. Zaten jullie samen op de scooter of waren het er twee. Jammer dat er geen foto was van jullie samen met de helm op; het gesuggereerde contrast had ik wel eens willen zien.

    De vrouwelijk boeddha bestaat echt; ben ik in China in het zuidoosten en in het noordoosten ook tegen gekomen. Ik meen dat ze Tara genoemd wordt; ze is heel belangrijk voor de gelovigen en neemt een beetje de plaats in van Maria bij de katholieken; de heilige moeder. Ze staat ook tussen de kwade, strijdlustige en wrede Boeddha ('s) en de mensen in als een beschermster. Ze is de god van de liefde en de beschermster tegen het kwaad. De overeenkomst met Maria is opvallend. Denk dat Maria dezelfde is als Tara, maar dan veel eerder.... De Chinese gids meldde dat er in vele religies een soort van Maria. In de Islam heb je zo bijvoorbeeld Fatima.... Die is dan weer van een latere datum.

    En vreemd dat je geen Vietnamese loempia's kon eten. In China en Thailand bestaan ze wel. Zelfs in eetstalletjes op straat. In het Engels vertaald waren het Vietnamese springrolls; vegetarisch of met kip.....

    Groetjes en nog een mooie reis verder.
    Jan
  2. Zef:
    12 april 2019
    We zaten samen op één scooter, Jan.
    Goed dat Tara bestaat. Dat weten we dan ook weer.
    En er zijn hier wel spring rolls, maar dat zijn glibberdingen. Die hebben geen krokante korst. De verpakking is een soort gelei.